• 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5

Odsjek za konstrukcije

Jedan od najvažnijih sastavnih dijelova svih čvrstih materijalnih formi, bilo prirodnih, kao što su drvo ili živo biće, bilo vještačkih, kao što su građevina ili stroj, predstavljaju nosive konstrukcije, odnosno strukture. Bez njih ne može opstati nijedan oblik niti organizam, pa to važi i za građevine. Zadatak građevinskog konstrukterstva je, upravo, izučavanje konstrukcija najšireg spektra građevina, kao što su zgrade raznih namjena, mostovi, tuneli, industrijski i infrastrukturni objekti. Krajnji cilj je realizacija građevine koja će biti na usluzi generacijama. U ostvarenju tog plemenitog cilja inženjer građevinarstva - konstrukter ima priliku sarađivati sa stručnjacima iz raznih, ne samo tehničkih, djelatnosti, što njegov poziv čini još zanimljivijim i bogatijim. U prvom dijelu studija izučavaju se matematika, mehanika čvrstog tijela, nauka o materijalima i teorija konstrukcija koje predstavljaju podlogu za izučavanje primijenjenih oblasti, kao što su betonske, čelične i drvene konstrukcije. U krajnjem dijelu studija slijedi upoznavanje sa najsavremenijim oblicima nosivih sistema, kao što su prednapregnute i spregnute konstrukcije, analiza građevina na različite utjecaje iz prirode kao što su vjetar, potres, snijeg i temperaturni utjecaji, te projektovanje i planiranje građevina kao što su mostovi, zgrade i industrijske građevine. Diploma inženjera građevinarstva, konstrukterskog usmjerenja otvara mogućnosti za rad u visokogradnji i niskogradnji, odnosno na projektovanju i izvođenju stambenih i poslovnih zgrada, javnih objekata, škola, bolnica, raznovrsnih industrijskih postrojenja, putnih i željezničkih mostova, tunela, rezervoara, toranjskih građevina, silosa, kapitalnih energetskih objekata... Osim toga, jedan broj mladih inžinjera nastavlja obrazovanje na postdiplomskim studijima i posvećuju se istraživanju u oblasti konstrukcija, a neki pronalaze i zanimljive poslove u državnoj upravi i administraciji.

Odsjek za hidrotehniku

S obzirom na to da hidrotehnika, najšire rečeno, obuhvata sve on što se proučava, projektuje, gradi i koristi, radi vode, odnosno zbog vode, inženjeri građevinarstva hidrotehničkog usmjerenja treba da sagledaju šta je i pod kojim uvjetima moguće graditi, uz kakva ulaganja i šta se time dobija. U tu svrhu potrebna su, prije svega, znanja vezana za vodu, jer se mora proučiti prirodno stanje voda, potrebe za vodom i mogućnosti iskorišćenja voda, kao i predvidjeti objekte koji će se graditi, koji se moraju prilagoditi zakonima kretanja vode, jer zahvataju i sprovode vodu ili se njoj suprotstavljaju. Pored navedenih znanja, koja se mogu shvatiti kao hidrotehničko obrazovanje u užem smislu riječi, mora se raspolagati i općim obrazovanjem inženjera građevinarstva: o konstrukcijama i materijalima, o geotehnici, organizovanju i izvođenju građevinskih radova i drugom, jer se bez toga ne mogu sagledavati hidrotehnički objekti. U tom smislu, širom svijeta i u našoj zemlji obrazuju se inženjeri građevinarstva usmjereni na hidrotehniku (inženjeri hidrotehnike). Međutim, pogrešno bi bilo shvatanje da su takvi inženjeri jedini inženjeri građevinarstva koji će raditi u hidrotehnici, jer oni ne mogu biti dovoljno obrazovani da rješavaju specijalističke zadatke iz svih oblasti građevinarstva, iz onih koje nisu hidrotehničke u užem smislu riječi, jer su za to bolje osposobljeni drugačije usmjereni inženjeri. Složenost zadataka i ogromna ulaganja u hidrotehničke zahvate nameću da u hidrotehničkim projektovanjima i građenju rade stručnjaci koji se bave geomehanikom i geotehnikom, teorijom konstrukcija, betonskim i čeličnim konstrukcijama, tunelima i građevinama pod zemljom, organizacijom i izvođenjem građevinskih radova i drugim. Osim inženjera građevinarstva, u hidrotehnici rade i mašinski inženjeri, elektroinženjeri, inženjeri tehnologije, inženjeri hemije i biologije, inženjeri geologije, poljoprivredni inženjeri, šumarski inženjeri, te ekonomisti, pravnici, sociolozi i mnogi drugi. Hidrotehnika se, dakle, mora shvatiti kao tehnika ostvarenja općeg privrednog značaja, koja su predmet rada velikog broja različitih naučnoistraživačkih, projektantskih i izvođačkih ustanova, odnosno preduzeća, u kojima rade stručnjaci različitih struka.

Odsjek za saobraćajnice

Saobraćaj je jedan od najznačajnijih podsistema društvenog sistema, a vezan je za kretanja koja proizilaze iz zadovoljenja ljudskih potreba. Kretanje se ostvaruje putem saobraćajnog sistema koji čine razni vidovi saobraćaja (putni, željeznički, avionski, vodni, cjevovodni). Svaki od vidova saobraćajnog sistema ima i odgovarajuću infrastrukturu. Predmet izučavanja inženjera građevinarstva saobraćajnog usmjerenja, prije svega, su putne i željezničke saobraćajnice sa odgovarajućim pratećim objektima (stanice, parkirališta i sl.), ali i aerodromi, cjevovodi i luke. Da bi se mogle planirati, projektovati, graditi i održavati saobraćajnice, neophodno je poznavanje saobraćajnih potreba, odnosno saobraćajnih tokova, koji predstavljaju osnovu za dimenzioniranje saobraćajnica. Iako je kod edukacije inženjera građevinarstva naglasak na saobraćajnicama, oni trebaju imati dovoljno znanja o saobraćaju, ali i o utjecajima saobraćaja i saobraćajnica na okolinu. Tako u planiranju, projektovanju, građenju i održavanju saobraćajnica pored građevinskih inženjera saobraćajnog usmjerenja učestvuju i građevinski inženjeri konstruktivnog i hidrotehničkog usmjerenja, zatim geolozi, geotehničari, geodeti, saobraćajni inženjeri, ekonomisti, mašinski inženjeri, ekolozi i drugi. Dakle, radi se o zadacima koji su izrazito multidisciplinarni jer su saobraćajnice vrlo složeni i veliki objekti (autoputevi, željezničke pruge) koji imaju znatne reprekusije na okolinu i društveni razvoj u cjelini.
© 2010 Univerzitet u Sarajevu - Građevinski fakultet
Patriotske lige 30, 71000 Sarajevo, Bosna i Hercegovina [Tel: ++387 33 278 400, Fax: ++387 33 200 158]
Žiro racun: 1610000002610087, Raiffeisen bank dd, Sarajevo
Dizajn: Muris Ceman, Forum: Smiljan Tukić i Edin Topalović